Czym różni się wełna skalna od szklanej? Porównanie.

Czym różni się wełna skalna od szklanej? Porównanie.

Rozróżniamy dwa rodzaje wełny mineralnej: skalną i szklaną. Obie są świetnymi materiałami termoizolacyjnymi i występują pewne różnice w ich właściwościach, z którym warto się zapoznać.

Wełnę skalną wytwarza się z bazaltu, dolomitu, gabro i kruszywa wapiennego. Brykiety mineralne, które powstają w procesie recyklingu również służą do wyrobu wełny skalnej. Materiały poddawane są bardzo wysokiej temperaturze równej temperaturze, która występuje w wulkanach. Topiący się materiał jest rozwłókniany. Powstałe włókna są ze sobą łączone naturalnym klejem, jakim jest żywica. Z odpowiednio zlepionych włókien tworzone są maty, płyty, a także otuliny. Z materiału produkowany jest ponadto granulat. W płytach i matach włókna są ustawione w przypadkowych kierunkach. Sposób wytwarzania wełny mineralnej szklanej opiera się na podobnych zasadach. Z tą różnicą, że za materiał produkcyjny służy piasek kwarcowy i stłuczka szklana. Z wełny szklanej powstają płyty i maty, w których układ włókien przebiega poziomo.

Jednym z istotnych parametrów obu rodzajów wełny jest izolacyjność cieplna. Wełna szklana pod względem izolacyjności ma przewagę na wełną skalną, chociaż różnice nie są diametralne. Dla porównania, gdy współczynnik przewodzenia ciepła wełny szklanej Λ jest równy 0,03 W/(m·K), współczynnik przewodzenia wełny skalnej Λ wynosi 0,034 W/(m·K).

Nie bez znaczenia jest izolacja akustyczna. W przypadku jednej i drugiej wełny trzeba powiedzieć o dużej chłonności akustycznej. Dobrze wytłumiają różne odgłosy. Są jednymi z najczęściej stosowanych izolatorów akustycznych. W tym zakresie trudno zauważyć jakąkolwiek różnicę między nimi.

Wełna skalna charakteryzuje się trochę wyższą odpornością na ogień. Produkty z wełny skalnej znoszą nawet temperaturę 1000 °C. W przypadku pożaru jest to temperatura pojawiająca się po mniej więcej 2 godzinach od jego wybuchu.



Natomiast wełna szklana znosi temperaturę w granicy 600-700°C. Faktyczna odporność danego produktu zależy jednak od spoiwa, jakiego użyto do sklejenia włókien wełny mineralnej. Samo spoiwo jest znacznie mniej odporne i zaczyna się topić po przekroczeniu 250 °C. Dlatego materiały o niskiej zawartości spoiwa są bardziej wytrzymałe na działanie wysokiej temperatury. Specjalistyczne płyty, służące do izolacji powierzchni narażonych na intensywne nagrzewanie, są wytwarzane jedynie z wełny skalnej.

Hydrofobowe właściwości wełny skalnej i szklanej są jednakowe. Oba materiały skutecznie bronią się przed działaniem wody. Nie są nasiąkliwe.

Wytrzymałość na ściskanie wiąże się z gęstością danego produktu. Z wełny skalnej można wytwarzać produkty o sporej gęstości. Wełna mineralna pod tym względem nie prezentuje się tak korzystnie. Jej gęstość jest mniejsza, dlatego nie powinna być stosowana w rozwiązaniach, gdzie musiałaby znosić duże obciążenia.

W kwestii paroprzepuszczalności wełny nie wykazują różnic, ale za to wełna szklana jest bardziej sprężysta. Jest to szczególnie wygodne podczas jej transportowania, ponieważ można ją skompresować do mniejszej objętości, przez co zajmuje trzy razy mniej miejsca niż wełna skalna. Po rozpakowaniu obie wełny rozprężają się do swoich naturalnych wymiarów.

Wełna skalna jest cięższa, a na dodatek bardziej pyląca niż wełna szklana. Wełna szklana lepiej dostosowuje się do wszelkich nierówności powierzchni, ponieważ jest bardziej elastyczna. Jednak łatwiej ulega rozwarstwieniu.