Błędy przy montażu okien. Na co zwrócić uwagę.<br> Czego unikać?

Błędy przy montażu okien. Na co zwrócić uwagę.
Czego unikać?

Podczas montażu okien można popełnić wiele błędów, które prowadzą do bardzo negatywnych skutków w postaci utraty funkcjonalności okien i natury estetycznej. Jednym z często popełnianych błędów jest wstawienie okna poza strefą izolacji termicznej. Umieszczenie okna poza płaszczyzną środkowej warstwy izolacyjnej ściany trójwarstwowej spowoduje powstanie mostków termicznych w miejscu zetknięcia się okna i muru. W konsekwencji woda opadowa będzie wnikać w warstwę izolacji. Po wbudowaniu okien, na ościeżach i w nadprożu pojawią się zawilgocenia muru, które z czasem będą się powiększać. Na wilgotnym tynku będą widoczne nie tylko nieestetyczne zacieki, ale również wywołujące alergie grzyby pleśniowe. Można tego uniknąć ustawiając okna w płaszczyźnie izolacji termicznej, żeby nie doszło do jej przerwania. W przypadku bardzo szerokich szczelin warto stosować elementy osłaniające. Od zewnątrz zaleca się stosować elastyczne taśmy wykonane z paroprzepuszczalnej gąbki poliuretanowej, a od wewnątrz taśmę wykonaną z folii paroszczelnej. Podstawową zasadą prawidłowego montażu jest unikanie przerywania termoizolacji.

Kolejnym błędem jest osadzenie okna bez uszczelnienia. Brak izolacji powoduje swobodne wnikanie wody i wilgoci, co prowadzi do zawilgocenia muru i obniża jego izolacyjność termiczną. W rezultacie na ramach, szybach i ościeżach będzie zachodziło roszenie wilgoci, pojawią się zawilgocenia muru, przedmuchy powietrza przez styk oraz zacieki wody w mur. Na stale wilgotnym tynku będzie rozwijać się pleśń. Do klasycznych błędów należy też niepełne uszczelnienie ramy okna na styku z ościeżem, co ma takie same skutki, jak błąd opisany wyżej, przy czym pojawiają się one znacznie później. Do wad wykonania montażu okien należy także osadzenie okna z uszczelnieniem części środkowej styku pianką poliuretanową i zatynkowanie pozostawionej części styku. Wprowadzenie tynku w złącze uniemożliwi kompensowanie się naprężeń termicznych i mechanicznych okna. Brak luzu spowoduje rozszczelnianie. Może dojść nie tylko do zawilgocenia muru, ale również do deformacji ram okien, kleszczenia ram skrzydeł oraz poważnych uszkodzeń mechanicznych. Błędem jest też osadzenie okna z uszczelnieniem całego styku pianką poliuretanową. Choć pozornie uszczelnienie styku jest poprawne, to w rzeczywistości okaże się niewystarczające, bo po pewnym czasie się rozszczelni, prowadząc do pojawienia się zawilgoceń.

Wciekanie wody opadowej pod okno może być też skutkiem osadzenia okna bez wykonania zewnętrznej izolacji przeciwwodnej oraz zamontowania parapetów zewnętrznych do ramy okna. Osadzenie okna bez listwy progowej, które pełni rolę wodoszczelnej izolacji zewnętrznej oraz zamontowanie parapetu do ramy zasłaniając tym samym otwory odwadniające prowadzi do wciekania wody pod okno. Woda opadowa przecieka do pomieszczenia przyczyniając się do powstawania zawilgoceń i pleśni. Chcąc uniknąć tego błędu, należy montować okna na listwach progowych i klockach. Parapet zewnętrzny powinno się natomiast montować pod ramą okna do listwy progowej, za pomocą wkrętów w rozstawie do 30 cm. Łby wkrętów należy zabezpieczyć osłonkami z tworzywa. Styk ramy okna z progiem powinien zostać dokładnie uszczelniony. Od wewnątrz powinno się zastosować taśmy z folii paroszczelnej, zaś od zewnątrz trzeba zastosować izolację przeciwwodną i wygłuszającą.



Wśród najczęściej popełnianych błędów wymienia się też osadzenie okna w progu bez wykonania uszczelnienia. Niepełne uszczelnienie w progu jest równoznaczne z brakiem właściwej izolacji termicznej, przeciwwiatrowej i przeciwwilgociowej. Skutkiem tego jest wciekanie pod ramę okna wody i jej przeciekanie pod parapet wewnętrzny. Przecieki do wewnątrz, zawilgacanie muru, przedmuchy powietrza zewnętrznego oraz wyroszenie wilgoci na ramach okna przy wewnętrznym parapecie. Dochodzi do zawilgocenia klocków i tak zwanej korozji biologicznej. Niepełne uszczelnienie w połączeniu z nieoczyszczonym podłożem spowoduje nie tylko wyżej opisane konsekwencje, ale ponadto także deformacje okien wynikające z nierównego ułożenia klocków. Powinno się dokładnie uszczelniać styk ramy okna z podokiennym murem. Od zewnątrz trzeba stosować paroprzepuszczalne, wodoszczelne i wiatroszczelne folie, zaś od wewnątrz paroszczelne materiały. Okna powinno się mocować na listwach progowych z użyciem podporowych klocków. Parapet zewnętrzny powinien zostać zamocowany pod ramami okiennymi, zaś styk krawędzi parapetów z progową listwą trzeba uszczelnić silikonem. Otwór okienny musi być oczyszczony i wyrównany. W przeciwnym razie montaż zostanie niestarannie wykonany.

Nieoczyszczone podłoże jest poważnym błędem. Ustawienie okna w progu bez oczyszczenia podłoża spowoduje, że w stykach okien z murem powstaną mostki termiczne. Pozostawione zwietrzałe warstwy cegły, tynku i resztek materiału uszczelniającego pochłaniają wilgoć z przecieków wody opadowej i z powietrza. Pianka poliuretanowa zaaplikowana na nieoczyszczone podłoże nie posiada zespolenia z litym materiałem. W związku z tym styk ulegnie rozspojeniu, a przez pozostawiony gruz będzie przewiewać powietrze. Przed montażem okien należy usunąć stary, uszczelniający materiał oraz zwietrzałe i skorodowane materiały, między innymi tynk, gruz i pył. Jeżeli powstaną większe ubytki muru, trzeba je wypełnić. Chcąc poprawić skuteczność przylegania pianki poliuretanowej do podłoża, trzeba wyrównać ościeża.

Dużym błędem jest również ustawienie okna bez ilości klocków podporowych, albo na ich zbyt małej ilości. W rezultacie dochodzi do pionowych ruchów okna, odkształceń ram oraz deformacji okna i skrzydeł. Tynk pęka, a w styk wnika wilgoć i powietrze. Jeżeli nie wykorzystano klocków, nie ma najmniejszej możliwości wykonania odpowiedniego uszczelnienia pod ramą, ani wypoziomowania okna. Kliny podporowe należy rozmieszczać w trwały sposób, aby ich przesunięcie nie było możliwe. Powinny zostać wykonane z materiału, który nie ulega destrukcji, a zatem z tworzywa sztucznego lub z impregnowanego drewna. Należy umieścić je przy narożach, pod słupkami i pod zestawieniami okien, żeby zapewnić stabilne osadzenie okien, a jednocześnie nie ograniczyć rozszerzalności termicznej profili.